Görüntü Onarma ve İyileştirme
Gürültü, bulanıklık, kontrast, eksik bölgeler ve süper çözünürlük bağlamında görüntü onarma ile iyileştirme arasındaki teknik sınırlar.
Görüntü onarma, bozulma modeli hakkında bilgi kullanarak daha temiz bir görüntü kestirmeyi amaçlar. Görüntü iyileştirme ise çoğunlukla görünürlüğü veya algısal kaliteyi artırmaya yöneliktir.
Gürültü ve bulanıklık
Gaussian, impuls ve Poisson benzeri gürültüler farklı fiziksel süreçlerden kaynaklanır. Medyan filtre impuls gürültüsünde etkiliyken başka gürültü dağılımları farklı kestirim yöntemleri gerektirir.
Bulanıklık odak hatası, kamera hareketi veya nesne hareketinden oluşabilir. Wiener filtresi ve dekonvolüsyon yöntemleri bozulma fonksiyonu yeterince bilindiğinde ayrıntı geri kazanımını hedefler. Kör dekonvolüsyon hem görüntüyü hem bulanıklık modelini birlikte kestirmeye çalışır.
Kontrast ve eksik bölgeler
Histogram eşitleme, gamma düzeltme ve yerel kontrast yöntemleri düşük kontrastlı ayrıntıları görünür hale getirebilir. Inpainting eksik bölgeleri çevre dokusundan veya öğrenilmiş öncüllerden tamamlar.
Üretici yöntemlerle tamamlanan ayrıntılar kaynak görüntüde doğrudan ölçülmüş bilgi değildir. Bu nedenle orijinal kayıt ile türetilmiş görüntünün ayrı tutulması özellikle ölçüm ve adli inceleme süreçlerinde önemlidir.
Süper çözünürlük
Süper çözünürlük, bir veya daha fazla düşük çözünürlüklü girdiden daha yüksek çözünürlüklü temsil kestirir. Piksel tabanlı kayıplar daha korumacı sonuçlar üretirken algısal veya çekişmeli kayıplar daha keskin fakat daha fazla üretilmiş ayrıntı içerebilir.
Onarma işleminin değeri, görsel görünüm kadar hangi bilginin ölçümden, hangisinin kestirimden geldiğinin açıklanabilir olmasına bağlıdır.